Świat bez pączków nie może istnieć

Nie ma chyba na świecie osoby, która by nie uwielbiała słodkiego, drożdżowego przysmaku, jakim są pączki, stąd też każdy bardzo chętnie obchodzi święto pączków na całym świecie. Jak się jednak okazuje, nie od zawsze pączki były słodkim smakołykiem. Pierwsze wzmianki o pączkach pochodzą już ze starożytnego Rzymu, gdzie były spożywane podczas specjalnych okazji, w okresie między zimą a wiosną, jednak nie były one słodkie. Domniemywa się, że słodycz pączka zawdzięczamy zapożyczeniu z kuchni i tradycji arabskiej.

Pączek w tradycji polskiej

Również w Polsce pączki początkowo nie były nadziewane słodkościami, a… słoniną, dodatkowo spożywany był jedynie w czasie zapustów. Ich słodkie odpowiedniki pojawiły się w naszym kraju dopiero w szesnastym wieku, jednak jak widać, przyjęły się i mają się doskonale. O tym, jak wielka jest rola pączka w naszej kulturze, można przekonać się czytając dzieła wybitnych mistrzów polskiej literatury, na przykład Mikołaja Reja, który w swoich słynnych Żywotach człowieka poczciwego wspomina jako o tradycyjnym polskim cieście.

Odmiany pączka

Co kraj, to obyczaj, co kraina, to również nieco zmieniona receptura czy nazewnictwo. Nawet w Polsce na te znakomite wyroby używane są różnorodne nazwy. Dla przykładu na Śląsku na pączki mówiono „kreple”, pochodzące od niemieckiego słowa Kraeppel. W samych Niemczech używano na jego określenie dwuznacznego słowa Pfannkuchen, które może oznaczać jednocześnie naleśniki oraz właśnie pączki. W Polsce pączki smażone są na głębokim tłuszczu, a dokładnie na smalcu, czasem również na oleju, ceresie, klarowanym maśle lub fryturze wołowej. Idealnym kolorem jest ciemnozłoty z jasną obwódką, mającą oznaczać wypiekanie na świeżym tłuszczu. Nadziewane są najczęściej marmoladą lub konfiturą, czasem twarogiem, likierem lub budyniem, a nawet czekoladą. W innych krajach receptura jest inna, stosowany jest również nieco odmienny rodzaj mąki, przez co maja one inny kształt oraz nieco inny smak.